ترجمه حکمت 41 نهج البلاغه

اين معنى از آن حضرت به عبارات ديگرى هم آمده است، مانند اين عبارت:

دل احمق در دهان اوست و زبان عاقل در دلش، و هر دو يك معنى است.

اين معنا به لفظى ديگر از حضرت روايت شده و آن سخن آن حضرت است:

دل احمق در دهان او، و زبان خردمند در قلب اوست. و معناى هر دو جمله يكى است.

[و اين معنى به لفظى ديگر از آن حضرت روايت شده است كه:]

دل بيخرد در دهان اوست و زبان خردمند در دل او [و معنى هر دو يكى است.]

و اين معنى بلفظ ديگر هم از آن حضرت عليه السّلام روايت شده و آن كلام آن بزرگوار است:

دل احمق در دهان او است، و زبان عاقل در دل او، و معنى هر دو فرمايش يكى است.

همان جمله (پرمايه) قبل، از امام عليه السلام به تعبير ديگرى بدين صورت نقل شده است كه فرمود:

قلب احمق در دهان اوست و زبان عاقل در درون قلبش! و هر دو يك معنا را بازگو مى‌كنند.