ترجمه حکمت 446 نهج البلاغه

ضرورت پرداخت ديون مردم

اقتصادی,حقوقی

قبلی بعدی

ضرورت پرداخت ديون مردم

(امام به پدر فرزدق، غالب بن صعصعه فرمود:)(1) شتران فراوانت چه شده اند؟ (پاسخ داد، اى امير مؤمنان، پرداخت حقوق آنها را پراكنده ساخت امام فرمود:) اين بهترين راه مصرف آن بود.


  1. غالب بن صعصعه، پیر مردِ با شخصیّتی بود. روزی با فرزندش، همام (فرزدق) خدمت امام رسید که این سؤال و جواب مطرح شد، امام پرسید: این کودک تواست؟ گفت: آری، به او ادبیّات عرب و روش شعر سرودن آموختم، چنان که دارد شاعر لایقی می شود. امام فرمود: اگر به او قرآن می آموختی، بهتر بود، فرزدق می گوید: این رهنمود امام همواره در گوش من بود تا آنکه کلّ قرآن را حفظ کردم.

ميان امام على (ع) و غالب بن صعصعه پدر فرزدق، گفتگويى بود، امام (ع) از او پرسيد:

آن همه شتر كه داشتى چه شد؟ گفت: اداى حقوق مردم، آنها را پراكنده ساخت. امام (ع) فرمود: بهترين راههاى پراكنده شدنشان همين بود.

به غالب بن صعصعه پدر فرزدق در گفتگويى كه ميانشان گذشت، فرمود:

شتران بسيارت چه شدند؟ گفت: حقوق خدايى آنها را پراكنده ساخت اى امير مؤمنان. فرمود: اين پراكندگى ستوده ترين راههاى پراكندگى است.

[و به غالب پسر صعصعه ابو الفرزدق در گفتگويى كه ميانشان رفت فرمود:]

شتران فراوانت را چه شد؟ [گفت: امير مؤمنان پرداخت حقوق پراكنده شان كرد. [فرمود:] اين بهترين راه آن است.

امام عليه السّلام بغالب ابن صعصعة پدر فرزدق (شاعر) در بين اينكه گفتگو مى كردند فرمود:
1- شتران بسيارت را چه كردى؟ غالب گفت: حقوق (مردم) آنها را پراكنده ساخت (در راههاى خير مانند صدقه، زكوة، صله رحم، اداء دين بكار رفت).
2- آن حضرت عليه السّلام (در ستودن اداء حقوق مردم) فرمود: اين پراكندگى ستوده ترين راههاى پراكنده شدن آن شتران است.

امام عليه السلام در سخنى كه بين او و مردى به نام غالب بن صعصعه، پدر فرزدق، رد و بدل شد چنين فرمود:

شتران فراوانت چه شدند؟ غالب عرض كرد: اى اميرمؤمنان! حقوق واجب (اداى زكات)، آن‏ها را پراكنده ساخت (و چيز چندانى براى من باقى نمانده است). امام عليه السلام فرمود: اين بهترين راه مصرف آن‏ها بود.

وَ قَالَ (عليه ‏السلام) لِغَالِبِ بْنِ صَعْصَعَةَ أَبِي الْفَرَزْدَقِ فِي كَلَامٍ دَارَ بَيْنَهُمَا: مَا فَعَلَتْ إِبِلُكَ الْكَثِيرَةُ؟ قَالَ دَغْدَغَتْهَا الْحُقُوقُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ. فَقَالَ (عليه‏ السلام): ذَلِكَ أَحْمَدُ سُبُلِهَا.